Mijn lila-blauwe half gepimpte caravan… update: is inmiddels schroot

dsc03122De tranen rollen nog niet, maar er zit wel een dikke kluit ergens halverwege maag en mond... hij gaat weg, mijn caravan. Einde verhaal... een wens die nu niet uit komt. Uren heb ik gesloopt, gezaagd, getimmerd, geschuurd, geverfd. En ja, dat wat af is, is mooi. Vind ik dan. Allerlei spulletjes verzameld, genaaid, gemaakt. Helaas pindakaas... Hij lekt. Het is te moeilijk, te zwaar en misschien ook te kostbaar om dat te repareren. Kan het lek niet eens vinden. Er lagen spulletjes nat beschimmeld op de tafel, de verf bladert af in de natte hoek. Ik ben er klaar mee. Ik ga niet nog een lente (niezend, want hij staat naast een Berk) en een zomer mijn ziel en zaligheid geven aan dat ding. Ben 'm nu aan het leeghalen, met mijn snoet op onweer. Ik ben niet aanspreekbaar want dan ga ik brullen. Ik doe het rolgordijn naar beneden in de keuken, want dan zie ik 'm niet meer. Nu maar hopen dat iemand zo lief is om hem te willen hebben en af te halen. Helemaal voor niks, leuk als lila jeugdhonk of zo.... ;-)
RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
http://www.trompke.nl/weblog/?p=1943
Twitter
Visit Us
YouTube
YouTube
Pinterest
Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

:D :-) :( :o 8O :? 8) :lol: :x :P :oops: :cry: :evil: :twisted: :roll: :wink: :!: :?: :idea: :arrow: :| :mrgreen: