2 Mixed-media spreads Art-journal

Goh, wat ziet die titel er eigenwijs uit. maar zo schijnt dat wel te heten. Ik noem het gewoon kwakken en plakken, maar goed, dat snappen de meesten niet.

Het hobbykamertje is eindelijk opgeruimd en ik kan weer wat doen zonder dat de hele handel omvalt tijdens het keren van mijn lijf en leden.  Dus ben ik aan het werk gegaan met een nieuwe opdracht. Voor een theatervoorstelling maak ik 2 poppen, een waternimf stokpop en een breedbekkikker a la Muppet. Daar laat ik binnenkort wel wat kiekjes van zien.

En natuurlijk de 2 spreads in mijn art-journal “Fun”. Moet er weer even een beetje inkomen…

04oehoe800

05olifant800

Struisvogelwatje

hlactieIk heb me jaren afzijdig gehouden van wereldnieuws, ellende en realiteit. Heb zitten gillen bij de nodige psychs om al die ellende. Zij konden mij alleen vertellen “dat het bij het leven hoort.” Ze hebben gelijk, ik weet het. Ik ben een struisvogelwatje. Ik zit te grienen bij tweets, weblogs en youtube. Ik foeter en spam bij winkeldiefstal en ik voel mij meer en meer een groter watje.

Niks meegemaakt? O, jawel hoor. Heb mijn rugzakje ook gevuld. Ik ben blij dat ik nog leef om al die ellende mee te kunnen maken. “Verharden”, is dat het toverwoord? Doet iedereen dat niet? Worden we juist daardoor niet ongevoeliger en werken we zo niet meer ellende in de hand? Verschuilen we ons dan niet teveel achter de smoes “zelfbehoud”? Maar wat moet je anders? Ik weet het niet meer hoor. Ik ga geloof ik maar gewoon verder met mijn Struisvogelpolitiek want ik ben te laf om te schreeuwen. Ik ga wat knutselen, tasjes naaien en vriendelijk die meneer met die paar boodschapjes voorrang geven bij de kassa. Ja, dat is mijn leven. Wat een afgang, wat een dom en vruchteloos vullen van tijd. Bah! Ik heb het wel even gehad. En dit logje? Heeft ook geen enkel nut. Ik ga fietsen….

Ben ik nou zo naief?

handOf goedgelovig… niet van deze tijd?

Sta ik in een winkel en zie ik 3 personen, 1 man en 2 vrouwen, hun tassen vullen met kleding en andere spulletjes. Grote shoppers, gewoon open en bloot. 1 Vrouw met een tas en rits die netjes wordt dichtgezipt. Ik sta er bijna bovenop. Ze babbelen wat, schijnbaar heel ontspannen en o zo “gewoontjes”. Op de valreep worden er twee kleinigheden, een hemdje en broekje of zoiets, uit het schap gepakt en het trio loopt naar de kassa. Ik ga er naar kijken, van een afstandje maar wel duidelijk zichtbaar. En ja hoor… alleen die 2 ‘kleinigheden’ worden op de band gelegd, afgerekend en al babbelend loopt het trio naar de uitgang. Ik loop naar de kassière en zeg “Die personen hebben meer in hun tas gestopt dan dat ze hebben afgerekend’. Het meisje kijkt me verschrikt aan. Zo ook de andere klanten in de rij. Ik zeg het nog een keertje. Alleen verbazing is de reactie. Ik begin me bijna schuldig te voelen dat ik het heb gemeld.  ‘Nou’, denk ik, ‘daar schiet ik ook niks mee op’. En ik loop naar een leidinggevende (denk ik) die staat te inventariseren. ‘Ik heb net een winkeldiefstal gezien en gemeld bij de kassa. De daders lopen nog buiten denk ik.’ Ik geef een beschrijving en krijg als reactie ‘Dankuwel dat u het heeft gemeld’. Ook deze medewerkster lijkt verder geen actie te ondernemen. Ze loopt door de winkel en verdwijnt tussen de schappen. Ze gaat niet naar kantoor en niet naar buiten. Misschien heeft ze een mobieltje op zak? Zou kunnen. De daders zijn inmiddels al een eind verder….

Ik sta inmiddels heel verontwaardigd te zijn en mijn knieën beginnen te bibberen. Ja, ik beleef dit ook niet dagelijks en vind het best spannend en vervelend. Ik blijf nog even zichtbaar in de buurt hangen, voor het geval dat…

Nou, tevergeefs. Ik reken af bij een andere kassière. Ik wou naar die andere, maar die moest net even weg, een prijs controleren….

Ben ik nou zo naïef? Wordt er tegenwoordig niks meer aan winkeldiefstal gedaan en volstaat een doorberekening in de prijzen? Bah, wat een k*twereld…